Nederlanders fietsen veel omdat we daar voor gekozen hebben. Het zit niet in ons bloed of in onze DNA. Het is een keuze die we na de tweede wereldoorlog bewust hebben genomen. Deze keuze hebben we gemaakt om onze stedelijke gebieden bereikbaar, veilig en leefbaar te houden toen de auto in opkomst kwam in de jaren vijftig. En het heeft zijn vruchten afgeworpen. Er zijn in Nederland meer fietsen dan mensen. In veel steden wordt meer dan 50 procent van de reizen onder de 7,5 kilometer met de fiets gemaakt.
Ook in het buitenland is er veel interesse voor ons fietsbeleid. Ondertussen hebben ze zelfs in de Verenigde Staten, het land van de grote auto's, door dat wij de juiste keuze hebben gemaakt. Vanuit heel Amerika komen beleidsmakers naar Nederland om te leren van ons fietsbeleid. Vorig jaar, tijdens mijn vakantie in Washington DC en New York, heb ik de beginselen hiervan gezien. Washington is duidelijk verder dan New York. Ik vond het erg leuk, maar niet echt veilig, om door Manhattan te fietsen, maar ook daar zie je steeds vaker fietspaden. Ook daar begint het normaal te worden om met de fiets naar je werk te gaan.
Nederland loopt voorop, maar dat betekent niet dat we niets hoeven te doen. Als ik kijk hier in Leeuwarden valt er nog veel te verbeteren. Vorig jaar heeft de gemeente zich opgegeven om Fietsstad van het jaar te worden. Een nobel streven, maar zonder extra beleid en zonder een goed plan was het van te voren wel duidelijk dat Leeuwarden geen serieuze kandidaat is. Het enige goede wat we er uit hebben gekregen is een rapport van de Fietsersbond.
Dat rapport laat duidelijk zien waarom wij geen Fietsstad van het jaar zijn geworden. Waar in veel andere steden in Nederland, zoals ik eerder al schreef, meer dan 50 procent van de reizen onder de 7,5 kilometer met de fiets worden gemaakt, is dat in Leeuwarden maar 41 procent. Veel minder dan bijvoorbeeld Groningen en Zwolle. De directheid van de fietsroutes is slecht in Leeuwarden. Er moet veel worden omgereden, afgeslagen en voorrang worden verleend. Voor veiligheid bij scholen heeft Leeuwarden volgens de Fietsersbond geen duidelijk beleid.
Een aantal van de keuzes die het college en de gemeenteraad de laatste tijd hebben gemaakt laten ook zien waarom wij geen Fietsstad van het jaar zijn geworden. Nog geen zekerheid over een derde, en al helemaal geen vierde, fietstunnel bij het nieuwe Europaplein. Geen voorrang voor fietsers bij de rotondes op de oude oostelijke rondweg. Een rotonde bij het kruispunt Wirdummerdijk-Zaailand, waar fietsers nu nog voorrang hebben. Geen nieuwe oost-west fietsroute door het centrum via een fietsbrug bij de Harmonie. Slechte omrijroutes voor fietsers bij wegwerkzaamheden.
Als wij in Leeuwarden de groei in het autoverkeer en de daarbij behorende opstoppingen en negatieve milieu-, gezondheids- en veiligheidseffecten willen beperken, dan moeten we meer ambitie tonen, meer woorden bij daden voegen. Dan moeten we de juiste keuze maken en een echte fietsstad zijn.






